Το STRAiNGER είναι ένα project που ενώνει μουσική και προσωπική εμπειρία OCD. Με αφορμή την εθελοντική συμμετοχή του δημιουργού στο OCDinGreece , μιλήσαμε μαζί του για το πώς γεννήθηκε αυτή η ιδέα και τι σημαίνει πραγματικά να αισθάνεσαι «ξένος».

Θα ήθελες να μας πεις πώς γεννήθηκε το project STRAiNGER και τι σημαίνει για σένα αυτό το όνομα;

Αρχικά ευχαριστώ πολύ για αυτή την ευκαιρία που μου δίνετε να μιλήσω για τη δουλειά μου! Γενικά, ασχολούμαι με τη μουσική από μικρή ηλικία, έφτιαξα την πρώτη μου μέταλ μπάντα (Strain Of Chaos) σε ηλικία 14 ετών και άρχισα να γράφω μουσική, αλλά ξεκίνησα ουσιαστικά την ενεργό δράση γύρω στα 18, αμέσως μετά την αποφοίτηση από το σχολείο. Ταυτόχρονα, άλλοτε περιστασιακά και άλλοτε πιο σταθερά, ήμουν και σε άλλα σχήματα και φωνητικά σύνολα (χορωδίες κλπ). Μετά από πολλά χρόνια ενασχόλησης, γεμάτα συναυλίες, ηχογραφήσεις και ποικίλες εμπειρίες στον χώρο της μουσικής, από το 2012 έως και το 2020, κατάλαβα πως το συγκρότημα είναι μια δύσκολα διαχειρίσιμη υπόθεση: Οι περισσότεροι συνεργάτες και φίλοι μου, μεγαλώνοντας πια, είτε αποχωρούσαν είτε είχαν άλλες προτεραιότητες στη ζωή τους. Την ίδια περίοδο μπήκα για την υποχρεωτική θητεία μου στο στρατό και λίγο αργότερα επήλθε το πρώτο lockdown του covid-19. Εγώ συνέχισα να γράφω μουσική, όμως πλέον είχα αλλάξει αρκετά και το ύφος μου και άρχισα να κινούμαι προς μια πιο pop/rock κατεύθυνση. Με την παραίνεση ενός καλού φίλου μου και παραγωγού (J DACIAN) και, αφού τελείωσα το στρατό και βρέθηκα εκτός Αθήνας για ένα χρόνο ως αναπληρωτής εκπαιδευτικός, αποφάσισα να παύσω την μπάντα και να ξεκινήσω ένα σόλο πρότζεκτ σε συνεργασία μαζί του, με εκείνον ως παραγωγό, το οποίο θα ήταν πιο σύγχρονο σε ήχο και πολύ πιο πρωτοποριακό. Έτσι γεννήθηκε σταδιακά το STRAiNGER. Στην αρχή είχα σκεφτεί το όνομα “Another Stranger”, δηλαδή «ένας ακόμη ξένος», που προήλθε από έναν στίχο του πρώτου κομματιού που έγραψα για το πρότζεκτ. Ωστόσο, μετά από λίγο καιρό γνώρισα την κοπέλα μου και με καταχώρησε στο κινητό της ως “Another Strainger”. Στην αρχή το θεώρησα χαριτωμένο λάθος εκ παραδρομής, εντούτοις, επειδή ανακάλυψα τον ίδιο καιρό πως το another stranger υπήρχε τελικά σε άλλον καλλιτέχνη και έψαχνα κάποια μικρή αναδιατύπωση, αποφάσισα να το πω STRAiNGER, ως φόρο τιμής και στην πρώτη μου μπάντα που λέγονταν “strain of chaos”. Το όνομα συμβολίζει για μένα το γεγονός ότι μπορεί για τον περισσότερο κόσμο να είμαστε ακόμα ένας ξένος ή μία ξένη, ωστόσο δεν παύουμε να έχουμε τελικά τα ίδια προβλήματα και τις ίδιες ανησυχίες και struggles. Σήμερα, έχω βγάλει πλέον ήδη αρκετά κομμάτια, έχω κάνει αρκετές live εμφανίσεις και, ενώ συνεργάζομαι ακόμα και με τον ίδιο φίλο και παραγωγό, συνεργάζομαι επίσης με τον παραγωγό Konstantine Pope, που είναι εξαιρετικός στη δουλειά του και μαζί ετοιμάζουμε πολύ νέο υλικό.

Οι στίχοι σου αγγίζουν βαθιά ζητήματα ψυχικής υγείας και, ειδικότερα, τη δική σου εμπειρία με την Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή (OCD). Πώς επηρέασε αυτή η εμπειρία τη δημιουργική σου πορεία;

Όταν πρωτοξεκίνησα το πρότζεκτ, δεν ήξερα ότι πάσχω από Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή. Ωστόσο, στην πορεία, όσο έγραφα και ετοίμαζα υλικό, από το 2021 μέχρι τα μέσα του 2023, πριν ακόμα παρουσιάσω κάτι προς τα έξω, είχα ένα έντονο επεισόδιο, στο οποίο πρακτικά άλλαξα θεματολογία ιδεοληψίας και υπέφερα αρκετά. Τότε άλλαξα ψυχολόγο και πήγα το 2022 σε έναν ψυχίατρο ειδικευμένο στο OCD και εκεί έλαβα για πρώτη φορά την διάγνωση. Ήταν μια πολύ λυτρωτική στιγμή και πιστεύω πως ίσως χωρίς αυτή δε θα μπορούσα να βρω τη δύναμη να προχωρήσω με το πρότζεκτ, αφού σε εκείνη την περίοδο δεν ένιωθα ότι μου άξιζε να κάνω κάτι που μου αρέσει ή να βγω προς τα έξω στον κόσμο γενικά. Τα πρώτα δύο κομμάτια, το “Falling” και το “Release Me”, όταν τα έγραφα είχα άγνοια σχετικά με την ΙΨΔ, οπότε περιέγραφα όλα όσα ένιωθα και σκεφτόμουν εκείνο τον καιρό, ενώ στην πραγματικότητα, εν αγνοία μου, περιέγραφα τα συμπτώματα του OCD. Η Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή επηρέασε λοιπόν σίγουρα την πορεία μου και σμίλευσε κατά κάποιον τρόπο το πρότζεκτ αυτό και εμένα τον ίδιο.

Το τραγούδι “OCD” φαίνεται να έχει προσωπικό αποτύπωμα. Τι σε ενέπνευσε να το γράψεις και ποιο μήνυμα θα ήθελες να μεταφέρει;

Το OCD προέκυψε από μια μουσική ιδέα που ήταν κάπως πιο ευχάριστη και upbeat και σκέφτηκα ότι θα ήταν ιδανική να ονομαστεί «OCD», ακριβώς επειδή όλοι από έναν τέτοιο τίτλο θα περίμεναν κάτι σκοτεινό και θλιβερό μουσικά. Προτίμησα, αντιθέτως, να αποδώσω όλη τη σκοτεινή πλευρά στους στίχους, με αποτέλεσμα να δημιουργούν τελικά μια μεγάλη αντίθεση με την εύθυμη και ανεβαστική μουσική. Προφανώς, οι στίχοι μιλάνε για την δική μου προσωπική εμπειρία με την Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή και το πώς αυτή είναι μια καθημερινή μάχη με τους δαίμονες που έχω μέσα στο μυαλό μου. Το μήνυμα όμως τελικά είναι ακριβώς αυτή η αντίθεση μεταξύ στίχων και μουσικής, υπό την έννοια ότι μπορεί να είμαστε πάσχοντες και να έχουμε περάσει ή να περνάμε ακόμα δύσκολα, αλλά δε θα σταματήσουμε να ζούμε, να προσπαθούμε να γίνουμε καλύτερα και να χαιρόμαστε τη ζωή.

Στην εποχή μας, αρκετοί καλλιτέχνες μιλούν για το mental health, αλλά λίγοι για το OCD. Γιατί θεωρείς σημαντικό να ακουστεί αυτή η φωνή μέσα από τη μουσική;

Πολλοί μιλούν για ψυχική υγεία γενικά, ελάχιστοι όμως, πράγματι, για την ΙΨΔ. Το θεώρησα ως μια ευκαιρία να εκφράσω κάτι διαφορετικό και να εκπροσωπήσω μια πολύ πιο συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων, εφόσον ανήκω κι εγώ σε αυτούς. Θεωρώ πως είναι καίριο, γιατί η ΙΨΔ είναι μια πολύ παρεξηγημένη ψυχική διαταραχή. Kάποιοι θεωρούν ακόμα ότι είναι απλά τελειομανία ή γνωρίζουν μόνο τους 2-3 πιο στερεοτυπικούς υποτύπους. Είναι λοιπόν μια εξαιρετική ευκαιρία να εκφραστεί καλλιτεχνικά και κάτι διαφορετικό, πράγμα που γίνεται από ελάχιστους καλλιτέχνες παγκοσμίως. Για μένα είναι κάτι πλήρως ειλικρινές και αληθινό, αφού το έχω ζήσει – και το ζω, αλλά και δυνητικά μπορεί να εκπροσωπήσει συγκεκριμένα κοινά που έχουν ίδια ή παρόμοια βιώματα. Ουσιαστικά αυτό το εγχείρημα στοχεύει σε δύο άξονες: Ο ένας είναι η στήριξη και η εκπροσώπηση των πασχόντων και ο δεύτερος είναι γενικότερα η ευαισθητοποίηση και η ενημέρωση των ανθρώπων που, ακόμα και αν δεν είναι οι ίδιοι πάσχοντες, μπορεί να έχουν στο περιβάλλον τους κάποιο άλλο άτομο με OCD.

Πώς βιώνεις τη συμμετοχή σου ως εθελοντής στο @ocdingreece και τι σημαίνει για σένα η συμβολή σε μια πρωτοβουλία που δίνει φωνή στους ανθρώπους με OCD στην Ελλάδα;

Είμαι πολύ ευχαριστημένος από τη συμμετοχή μου στο Πανελλήνιο Σωματείο για την Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή (OCDinGreece) και θεωρώ πως έτσι συμβάλλω και με έναν ακόμη επιπλέον τρόπο, πέρα από το πρότζεκτ, στην ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση γύρω από την ΙΨΔ. Αυτό που ελπίζω και εύχομαι μέσα από την πρωτοβουλία αυτή είναι οι άνθρωποι με αυτή τη διαταραχή στην Ελλάδα να λαμβάνουν διάγνωση πολύ νωρίτερα απ’ ό,τι έλαβα εγώ, προκειμένου να μη χάνουν τόσα χρόνια απ’ τη ζωή τους υποφέροντας, χωρίς να καταλαβαίνουν γιατί.

Τι θα ήθελες να γνωρίζουν οι άνθρωποι που ζουν με OCD και μπορεί να δουν τον εαυτό τους μέσα στα τραγούδια σου;

Ότι δεν είναι μόνοι και μόνες και ότι είμαστε πολλοί. Και πάνω απ’ όλα, ότι δεν είναι κακοί άνθρωποι, δεν τους αξίζει αυτό που περνούν και πως στο STRAiNGER υπάρχει μια κοινότητα που τις/τους χωράει όλες και όλους και είναι safe space για τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν αυτή την πολύ βασανιστική διαταραχή.

Τι να περιμένουμε στη συνέχεια από το STRAiNGER; Υπάρχουν νέα σχέδια ή συνεργασίες, που θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας;

Έρχεται σύντομα -ευελπιστώ πριν το καλοκαίρι- νέο single με τίτλο “Repaired”! Κι αυτό μιλάει για την Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή με μια ευρύτερη έννοια, όπως τα περισσότερα άλλωστε κομμάτια μου, αλλά με μια πιο αισιόδοξη νότα.

Θα ήθελες κάτι άλλο να μοιραστείς μαζί μας;

O STRAiNGER είμαι εγώ, αλλά είμαστε και όλοι/ες μας. Είμαστε ξένοι μεταξύ μας κι όμως μοιραζόμαστε τόσα κοινά. Αυτό το πρότζεκτ λοιπόν είναι ένας χώρος για όλους και όλες και δεν περισσεύει κανείς. Ευχαριστώ και πάλι για αυτό το βήμα που μου δώσατε!